Bild © Daniel Drognitz

Haglaub sogar minname fegässe

Refresh Keller #5

Woni im halbtunkel wider dussenufte chalte schteischtäge schtaan, mis hert chlopfende herz ide bruscht, fascht schtächend i mim hals, de pochendi schmerz im balle fominere rächte hand, es lächlenufmine lippe, fäderliächt, ganz schturm im chopf, da chanis gar nöd rächt glaube, dasi no foreme wiili, forere halbeneewikeit, for halbem mänschegedänke, am früenabig fodem taag, schomal da gschtande bin, imene tunklenegge fodem chalte gmüür, ussenadem hellerlüüchtete warme luschzaal, chli ferloore, chli fersunke, miklopfendem herz, de chalti schtei fode muur a mine fingerschpize, di chalte schtägetritt, ewig schattig, undermine sole.

wini de tüüfe männerschtimme gluuscht han, dur di tiki tüür obenade schtäge, am lache, am japse, schnure, fascht grööle. schweri mänschenam schtüelrüke, am umerangge, und iri händ, wo ufklöpft uf tischflächene und armläne und schänkel schlönd. fillicht ä schmaze untschluke. aa- und apseze fo bächer, wobim zueproschte schäppered, bim gfüllpwerde zisched und gluksed.

aber fasch presänter alsti lüütischte lacher und schprüchechlopfer e gwalltigi schtilli fo schtumme blik und schtillem erträäge, fo gfalltete händ i züchtige schööss, wo nerfösi tüüme über trocheni handrügge untschpröödi chnödli sch-triiched und riibed, bis thuut root und ruuch wird, sich enzünt und flammend brännt.

umwi augeblik schpöter di tiki tüür uufgangenisch und liächt is tunkle prochenisch unz tunkel feschnitte umpfeschüücht hät. wini e fertrouti männerschtimm minname ha ghöre säge umwinimi usem tunkle glöst han, is liächt. umwini di schtägetritt duruufgschtige und i dä waarmi saal träte bin, is hellenine, ipwärmi.

umwini dänn deet gschtande bin, alli ufmerksamkeit, alli blik ufmir, erwartixfoll, erfroit, chli gwundrig. undiich, min chopf xänkt, nur holzplanke, bälke, negel, teppich, fäli, schtuelbei und schuewerch im blik. ummini guete zwei füess unti tuusige fo schritt im räge, im schnee, im erschte tau, underde mittaxhiz. mini schweisstropfe, s bluepfode gschundne füess. unte schtaub fo fäldwäg und walpode, fodenänge gasse, fo all dene schtubene unkalte zimmerböde, beläpte fäschzääl untorfpläz.

untem plözliche tumult fodereneinte nacht. rüeffe untschreye dur tunkli, ferwinkleti gasse. trample und haschtix humple untumpfi schläg uf schädel umpei, wo berschted umpräched. wini grämpin, gflüchtet unti landschtraas im tunklenentlang girrpin. diä einti nacht. wini min liäbe gfärte wider gfunde han, am wägrand. umpforher di tääg, di zaalloose gmeinsame schritt uftene gwundene pfääd, mittem alte meischter, dem wurzelige mannli, wo scho lang fegässenisch umpfegässe wirzii, beforerno überhaupt chanerinnerepwerde. bluetüberschtrömt am wägrand sis zerschlagne xicht. unzis letschte, fersöönliche lächle im schwache schiin fomene füür.

winich nur all das for auge und im blik gha han, wärentiich mixänktem chopf daaschtaan for dere fäschxellschaft im luschzaal fodere burg, so hanidoch gschpüürt, ja gwüsst, dass au sii da isch. hanall di augepaar ufmir gschpüürt, ussert dem einte. all di auge, ussert iri zwei, womiich um kämpriis wänxee und wägglueged, scho immer wäggluegt händ, usem fänschter, is füür, ad schteiwänd, uft händ i irem schooss, uf knüü under irem rok, ja di zwei auge, wo am änd ufti gliiche bälkenumplanke lueged wi mini zwei.

und alsopsi userenandere wält a mis oor dringe wür, ghöri di schtimm, di fertrouti schtimm fodem guete maa, woso groossi schtük ufmich hept. womi aapriist for dere xellschaft…

Philipp Theisohn, fotografiert von Ayse Yavas.
«Der Seismograf der
literarischen Schweiz.»
Philipp Theisohn, Literaturwissenschafter,
über den «Literarischen Monat»